《和侯协律咏笋(侯喜也)》拼音版

唐代韩愈

hóuxiéyǒngsǔnhóu--hán

zhútíngréndàoxīnsǔnmǎnqiánxuānzhàchūzhēnkānshǎngchūduōwèijuéfán

chéngxínghuánérsūnyànzhǎngchángxiéchǐchóugānpén

duìyínwàngshànyǐnǒuzuòbiàncháohūnzhìgāo湿shījiāoyánghòuwēn

shífāngzhāngwángxiéshìténgqiānjiànjiǎoniúyángméikànbàocún

zǎnshēngyóuyǒusànyínchíchóusuànshuínéngyán

zònghénggōngzhànluólièànliángēnkuángshí穿chuānhéngqiángchùfān

shēnqiánzhúyuǎnruòzhuībēnshǐfángrénháijīngyàoyuán

méngfángjìnzàipiānēnqīnwēifēichūduǎnyuán

shēnníngyǎnlánsūnqiětàngāoshùyōngzhīshàngfān

duǎnzhǎngzhōngxiàoxiānhòujìngshuílùnwàihènbāocángzhōngréngjiéfán

zànhuíyàozhùpánsūnrángrángfānsēnsēnjìngsāimén

máotóushéhuīshǒuxiānxiānnuòliàojiǎnérchījǐnkūn

hóushēngláiwèishījīnghúnshǔcáijiāngjiéshēnyínzhìtūn